Copy
View this email in your browser 
#KunstfortSprouts
Takeshi Ikeda, Weekend (Trailer version), 2020

Toen de Coronasituatie aanving en ik binnen moest blijven, was de nucleaire ramp in Fukushima het eerste waar ik aan moest denken.
     Destijds, in 2011, was er een door de regering opgelegde stroomstoring. De regen zou besmet zijn met straling. Ik zat vast in een pikdonkere kamer, worstelend met een mix van angst, ongeduld, verveling, maar ook een licht gevoel van opwinding. En ik liet de tijd verstrijken, zonder iets te doen.
     Die ervaring van tijd was verrassend gelijk aan die van de rustige Japanse experimentele muziek waar ik al veel naar had geluisterd. Het hielp me bij het dilemma: hoe ga ik om met tijd die zich niet laat controleren, maar waarvan ik ook niet weet te genieten?
     En de realiteit was dat we na de ramp in Fukushima uiteindelijk het hele jaar met de angst voor straling moesten leven. Het was volkomen bizar. Toen TEPCO de ‘meltdown’ aankondigde twee maanden na de ramp, begreep ik dat het vergaan van de wereld niet onmiddellijk zou gebeuren - zoals in films - maar dat het zich zal voltrekken in een zeer langzaam tijdsverloop.
     In deze Coronasituatie is de vraag op welke manier creatief in huis te zijn, en geen tijd te verspillen, al erg vaak gesteld. We realiseren ons echter ook dat de betekenis van creativiteit na deze situatie anders zal zijn dan voorheen. Misschien is het gevolg dat we in het reine komen met onszelf; in plaats van steeds maar de zogenaamd saaie tijd te willen doden. Doen we dat wel, dan missen we niet alleen het geleidelijk uiteenvallen van dingen, maar ook de rauwe, triviale vreugde die momenteel aan de oppervlakte verschijnt.


When the Corona situation hit and I had to stay home, the first thing I had to think of was the nuclear disaster of Fukushima.
     At the time, in 2011, there was a planned power outrage by the government. The rain was allegedly contaminated with radiation. I was in a pitch-black room, burdened with a mixture of anxiety, impatience, boredom, and a slight sense of excitement. And I just passed time, with nothing to do.
And this experience of time was surprisingly similar to the experience of quiet Japanese experimental music I had listened to before. It gave me a new concern: how to handle time that I can't control, and also don’t know how to enjoy.
     And the reality was that after the Fukushima disaster we had to live with the fear of radiation for one whole year. It was tremendous. When TEPCO announced the meltdown two months after the accident, I understood that the collapse of the world would not be instantaneous - like in the movies - but that it would occur in a very slow, stretched-out time.
     In this Corona situation, the question of how to be creative in the house and not waste time is already a common one. However, we also realize that the meaning of creativity after this situation will be different from what it has been. Perhaps the result will be coming to terms with oneself; instead of escaping from, or wanted to kill the seemingly boring time. If we go on like we used to do, we may overlook the gradual disintegration of things, as well as the raw, trivial joy that is currently coming to the surface, too.
” 


—Takeshi Ikeda, Kunstenaar / Artist (Kunstfort in 2018)


Video. Courtesy the artist. 
tksikd.com
Script, director, editor: core of bells (Takeshi Ikeda, Ikurhiro Yamagata, Yohei Aida Sho Yoshida)
Director of photography: Shu Nakagawa
#KunstfortVisits
De stroom van de geschiedenis

‘Interesse voor erfgoed heb ik van mijn ouders meegekregen. Het is een rode draad in mijn leven. Voor mij laat erfgoed zien waar we staan in verhouding tot onze voorouders, in de stroom van de geschiedenis. Juist voor zo'n relatief jonge gemeente als Haarlemmermeer is het koesteren van haar erfgoed daarom een must.’


I inherited my interest in heritage from my parents. It is a common thread in my life. For me, heritage shows where we stand in relation to our ancestors, in the flow of history. For such a relatively young municipality like Haarlemmermeer, cherishing this heritage is a must.” 

Henk van de Hoef, Rondleider historie en publieksmedewerker / Historical guide and host


Foto: Henk door het raam, april 2020, door Geert Snoeijer
#KunstfortKommunity

Fortateliers vol inspiratie

‘Het kunstfort is een eiland in de samenleving en het hart van mijn schrijversschap door de rust en de ruimte. Letterlijk geschikt voor inspiratie.’

“The Kunstfort is an island in this society and the heart of my writing due to its quietness and space. Literally perfect for inspiration.
” 


Mireille Geus, Schrijver en schrijfcoach, huurder fortatelier / Writer and writing coach, studio tenant

 
Foto: De fortateliers door Simon Trel
#KunstfortPotion
Zomersalade met Schipholgans
 
Op het Kunstfort eten we liefst vegetarisch, maar we maken een uitzondering voor het ongewenste dier. Deze week een malse, zilte gerookte borst van de Schipholgans. Vers uit Haarlemmermeer. We koken zomerbietjes in ongeveer 40 minuten gaar. Ondertussen sauteren we in de lengte gehalveerde little gem in een koekenpan met roomboter. Deze leggen we op een bedje van roodlof. We sprenkelen over de little gem de restjes boter en gemalen stukjes hazelnoot. Daaraan voegen we de gekookte partjes biet toe. We maken een dressing van olijfolie, citroen, limoen en verse tijm. Dan de gesneden ganzenborst. Ter gelegenheid van Koningsdag dunne schijfjes bloedsinaasappel, en tenslotte een dotje gesneden verse munt en wat parmezaan. Lekker met zoete aardappelfriet.
     En zo zal de directeur elke twee weken een recept meesturen #supportyourlocals.

Summer salad with Schiphol goose. At the Kunstfort we prefer vegetarian dishes, but we make an exception for the “unwanted animal”. This time: a tender, salty smoked breast of the Schiphol goose. Directly from Haarlemmermeer. We boil summer beets for about 40 minutes. Meanwhile sauté halved little gem in a frying pan with butter. We place this on a bed of red chicory. We sprinkle the leftover butter and ground pieces of hazelnut over the little gem. To this we add beet wedges. Then a dressing of olive oil, lemon, lime and fresh thyme. On top of that the cut goose breast. On the occasion of King's Day we add thin slices of blood orange, and lastly slices of fresh mint and some parmesan. Delicious with sweet potato fries.
     And thus the director will send a bimonthly recipe #supportyourlocals.


Foto: Kunstenaarsdiner naast de Genieloods door Maarten Nauw
#KunstfortSprouts
#KunstfortVisits
#KunstfortKommunity
#KunstfortPotion
#KunstfortFlashback
Corona: Kunstfort in retraite 

Sinds 2016 is onze programmering geïnspireerd door science fiction: een artistiek kader voor het UNESCO-werelderfgoed waar we een belangrijk onderdeel van zijn.
     Vanaf 2020 hebben we dit bijgestuurd richting thema's van betovering, genezing en vruchtbaarheid, nog steeds in de context van het verbeelden van alternatieve realiteiten. We reflecteren op de statische fort-architectuur en de verhalen daarover; we willen lokale en internationale gemeenschappen versterken; en we hopen lichaam en geest artistiek te bezielen met natuur en kunst.
     In de huidige crisis blijken deze denkwijzen nog relevanter. Een missie rond herstel is passend nu een pandemie onze dagelijkse realiteit bepaalt. Echter, door al jaren met onderwerpen als dystopie en apocalyps te werken, realiseren we ons ook dat herstel allang noodzakelijk was nu klimaat, middelen en arbeid onmogelijk uitgeput raken – momenteel zichtbaarder dan ooit.
     Voorlopig zullen we onze programmering organisch voortzetten, dit betekent: nieuwe ideeën ontwikkelen zonder te pushen, tijd nemen om gesprekken te voeren met kunstenaars, en focussen op de (mentale) gezondheid van de gemeenschap: onze vrijwilligers, teams, vrienden, bezoekers, medebewoners en natuurlijk de kunstenaars.
Het fysieke fort opent zodra dat kan.

 

Corona: Kunstfort in retreat

Since 2016 our programming has been inspired by the genre of science fiction as an artistic perspective on the UNESCO world heritage we're an important part of.
     From 2020 onwards we redirected this to modes of enchantment, healing and fertility, yet still in the context of imagining alternative realities: we like to rethink the bold fortress architecture and the narratives surrounding it; we want to enforce the local and global communities; and we hope to artistically fertilize our minds and souls by collaborating with artists on these lands.
     With the current crisis these lines of thinking seem even more relevant. Recovery mode fits the current tide now a pandemic is determining our lives. But through working with topics such as dystopia and apocalypse for some years now, we realized recovery was urgently needed in any way, with climate, resources and labour having been increasingly exhausted already - and indeed all the more visible right now.
     So in this period we'll continue our work organically, which means: if ideas sprout we'll develop them without pushing them, we'll take time to collaborate with artists who initiate conversation, and we'll focus on the health of our community, our volunteers, our teams, our friends, our audiences, our co-habitants and of course: our artists.
The physical fortress will be accessible again when possible.

 
Kunstfort bij Vijfhuizen
Fortwachter 1
2144 EE Vijfhuizen
Kunstfort.nl
Website
Facebook
Instagram
Twitter
Copyright © 2020 Kunstfort bij Vjifhuizen, All rights reserved.

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.